Sign in

Think. Create. Inspire.
Photo by Marek Piwnicki on Unsplash

Ο Bukowski είχε πει πως η αγάπη είναι απλώς το αποτέλεσμα μιας τυχαίας συνάντησης και είχε δίκιο.

“Πώς μπορείς να λες ότι αγαπάς ένα άτομο, όταν υπάρχουν δέκα χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο που θα αγαπούσες περισσότερο αν ποτέ τους γνώριζες; Αλλά ποτέ δε θα τους γνωρίσεις. Εντάξει, άρα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Δεκτό. Όμως και πάλι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η αγάπη παραμένει το προϊόν μιας τυχαίας συνάντησης”.

Δεν καταλήγουν όμως όλες οι τυχαίες συναντήσεις στην αγάπη ή σε μια σχέση, άρα δεν αρκεί μόνο αυτό. …


Photo by Toomas Tartes on Unsplash

Κατακτώντας τους Εαυτούς μας

Ο Τζορτζ Μάλορι είχε βρεθεί επανειλημμένα σε απαιτητικές κι απόκρημνες κορυφές, τόσο πίσω στην πατρίδα του όσο και στις Άλπεις, αλλά ήταν μόλις το 1921 που θα ανακάλυπτε το λόγο της ύπαρξής του, το βουνό που θα τον μετέτρεπε σε θύμα της ίδιας του της φιλοδοξίας, το Έβερεστ.

Η πρώτη του απόπειρα ήταν αποτυχημένη. Μια χιονοστιβάδα που παρέσυρε επτά μέλη του πληρώματος μετέτρεψε τη δεύτερη σε τραγωδία. Η τρίτη απόπειρα το 1924 του στοίχισε την ίδια του τη ζωή.

Σαν ένας άλλος Έιχαμπ κυριευμένος από την εμμονή του, βρήκε τη μοίρα του από το ίδιο το πράγμα που γύρευε να…


Photo by Andrew Neel on Unsplash

Η Παραδοξότητα του Ευαίσθητου Άντρα

Μέχρι και το προηγούμενο καλοκαίρι, ακόμα κι αν τότε ήξερα πως κάτι τέτοιο δεν ίσχυε, εξακολουθούσα να ντρέπομαι και να φοβάμαι να παραδεχτώ, στον εαυτό μου πρώτα και κύρια, πως για ένα διάστημα στη ζωή μου η ιδέα ότι ίσως και να ήμουν ομοφυλόφιλος είχε καταλάβει την σκέψη μου.

Η αμφισβήτηση της σεξουαλικότητάς μου συνέβη την ταραχώδη περίοδο της εφηβείας. Τώρα είμαι είκοσι οκτώ χρονών. Οπότε για τα μισά χρόνια της ζωής μου το όλο θέμα παρέμενε ένα επτασφράγιστο μυστικό που ποτέ δε φαντάστηκα πως θα μοιραζόμουν.

Μεγάλωσα σε μια μικρή πόλη με ανθρώπους με μικρά μυαλά, όπου η συνήθης…


Και το Θαύμα του Ανθρώπινου Χεριού

Ξετυλίγεις το κουβάρι της σκέψης σου στο χαρτί γράφοντας με ένα μολύβι που ιδρώνει στο χέρι σου.

Καρφώνεις μερικές σανίδες μεταξύ τους στην προσπάθειά σου να χτίσεις ένα δεντρόσπιτο για τα παιδιά σου στην πίσω αυλή.

Έξω μαίνεται καταιγίδα κι ένα μικρό κορίτσι γαντζώνεται από τη φούστα της μαμάς του, κρύβεται στις πτυχώσεις της στη λάμψη ενός κεραυνού.

Περνάς τα δάχτυλά σου από τα μαλλιά του συντρόφου σου ενώ τα κορμιά σας τυλίγονται και κάνετε έρωτα.

Κλείνεις τρυφερά τα μάτια του πατέρα σου όταν αφήνει την τελευταία του πνοή και ύστερα φιλάς τα χέρια του που σε μεγάλωσαν.

Η Σημασία των Χεριών Μας

Υπάρχει το…


8 “Rules” For Coping With Your Writing Insecurities

When I started writing, I was crippled by doubt, almost like everyone else who takes the craft seriously.

Would I be any good? Am I doing justice to my characters? Would anyone like to read my stories, or is this pointless? Am I just talking to a wall? Am I that lonely?

With persistence, some soul-searching and a big dose of faith, I overcame those mental obstacles and finished three novels.

I believed I was already done with doubt, until the moment I decided to write some thoughts in the form of an essay and publish it on Medium.

I…


Photo by Kristijan Arsov on Unsplash

Από την Επιβίωση στην Ευημερία

Όταν τα χιόνια λιώνουν, για τον λευκό λαγό της αρκτικής ζώνης ξεκινά μια δύσκολη περίοδος. Το λευκό του τρίχωμα, που πρώτα του πρόσφερε κάλυψη και τον εναρμόνιζε με το περιβάλλον, τώρα όπως ξεχωρίζει πάνω στα χόρτα και την πετρώδη, άδεντρη πεδιάδα της τούνδρας τον προδίδει.

Αν αγαπάει τη ζωή του, οφείλει να είναι διαρκώς σε επιφυλακή. Συχνά σηκώνεται στα δύο πίσω πόδια για να εντοπίζει τον κίνδυνο από μεγαλύτερη απόσταση. Ευτυχώς το ίδιο εύκολα ξεχωρίζουν πια και οι θηρευτές του, μία αγέλη λύκων.

Η αγέλη καταβάλλει τρομερή προσπάθεια να αναθρέψει τα μικρά της και η λεία είναι σπάνια. Για να…


Photo by Laura Fuhrman on Unsplash

Το πρώτο πράγμα που ζήτησε ο Τόμας Γουλφ όταν ξύπνησε μετά από κώμα στο κρεβάτι του νοσοκομείου ήταν ένα μολύβι. Η λέξη βγήκε με δυσκολία, αλλά και με απόγνωση.

Ήθελε να γράψει στον καλό του φίλο και πρώην επιμελητή Μαξ Πέρκινς, καθώς διαισθανόταν πως αυτές οι λέξεις, που ως τότε έρρεαν ορμητικά κι αστείρευτα από την πένα του, θα ήταν οι τελευταίες του.

Ο καημός του να αποτυπώσει αυτό που αισθανόταν, η ανάγκη του να περισώσει τις σκέψεις του από την αιώνια λήθη πριν σκορπίσουν σαν στάχτες στον αέρα, η λαχτάρα του να κρυσταλλώσει τη στιγμή, όπως κάτι που παγιδεύεις…


Photo by Martin Castro on Unsplash

Where I lay my head to dream

I hid your photograph.

Inside my pillowcase like a charm

making a plea for god Morpheus

to bring you to me.

As I fall asleep,

I slip my hand inside my pillow,

hoping.


Photo by Thomas Kinto on Unsplash

Light travels in straight lines

It crosses the vast emptiness to reach the Earth

Until it meets you and the journey ends

A few metres from the ground

These photons

travelled alone in cold space

for nothing

Like light

Something prevents me from reaching you

A few metres from the ground

Unless the ground was never my destination

But you all along

Angel Kalathas

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store